κ3… κορωνοϊός, καραντίνα, κούρσα

texte en français

Από τη Βαρκελώνη και την ακύρωση του μαραθωνίου της δεν είχα ξαναφορέσει τα αθλητικά μου παπούτσια. Ούτε ένα χιλιόμετρο σε μια ολόκληρη εβδομάδα, είχα αρχίσει να τρώγομαι… Για μεγάλη μου ατυχία, οι νόμοι της Ελλάδας μου επιβάλλουν (δικαίως), καραντίνα 15 ημερών, αφού έρχομαι από το εξωτερικό, από ζώνη που έχει κρούσματα κορωνοϊού. Δεν τίθεται ζήτημα λοιπόν να βρω τις συνηθισμένες διαδρομές μου, ακόμα κι αν ποτέ δεν συναντούσα άνθρωπο.

Επιπλέον, με μεγάλη μου έκπληξη, δεν βρήκα το όνομά μου στις λίστες των Ελλήνων αθλητών υψηλού επιπέδου που έχουν άδεια να χρησιμοποιούν τις αθλητικές εγκαταστάσεις… αναρωτιέμαι γιατί. Οπότε, αναγκαστικά, οργανώθηκα μόνος μου.

Έχοντας την τύχη να διαθέτω μεγάλο κήπο, ξεκίνησα να φτιάχνω την προσωπική μου πίστα στίβου : κούρεμα του γκαζόν σε όλη την επιφάνεια, καθάρισμα της περιμετρικής ζώνης, κλάδεμα του φράκτη, μού πήρε σχεδόν δύο μέρες να τα καταφέρω.

Σήμερα το πρωί, ήταν η μεγάλη πρεμιέρα, είχα προβλέψει μία μικρή προπόνηση 10 χιλιομέτρων, έτσι απλά για να βρω ξανά την αίσθηση του τρεξίματος, αλλά και για εκτόνωση, σε σχέση με όλες τις ανησυχητικές πληροφορίες από τον κόσμο ολόκληρο.

10 χιλιόμετρα, τελικά δεν ήταν παρά 44 γύροι της νέας μου πίστας, 230 μέτρων. Παίρνουμε αμέσως τη διπλή στροφή με τις βουκαμβίλιες, την άσπρη και τη μωβ, πριν έρθουμε αντιμέτωποι με τις στροφές του νότιου τμήματος, με την ανθισμένη αμυγδαλιά και τις ροδιές. Υπάρχει έπειτα η στροφή του κομπόστ, πριν πάρουμε την ατέλειωτη κατηφόρα προς τις στροφές του βορρά, και του μαγικού τμήματος της διαδρομής : βγαίνουμε από τον κήπο για να πάρουμε το παραθαλάσσιο δρομάκι, 20 μέτρα ελευθερίας, με την αλμύρα, τον θόρυβο της θάλασσας και τη θέα στη Σύμη και την Τουρκία… Επιστροφή στον κήπο, πρέπει τώρα να περάσουμε από τον φράκτη με τις αγγελικές, προς το σημείο εκκίνησης. 230 μέτρα λοιπόν, με υψομετρική διαφορά …ενός(!) μέτρου… για τα 10 χιλιόμετρα αυτού του πρωινού… Le plat pays qui est le mien!

Μετά από αυτή τη δοκιμή, έκανα μία check-list, σχετικά με την ολοκαίνουρια πίστα μου :

  • Να μην ξεχάσω να κλαδέψω λίγο περισσότερο τις βουκαμβίλιες, είναι γεμάτα αγκάθια αυτά τα δέντρα.
  • Να θυμηθώ να φυτέψω ντοματίνια δίπλα από το κομπόστ, για τον ανεφοδιασμό μου σε δυο-τρεις μήνες.
  • Να τοποθετήσω έναν καρυοθραύστη δίπλα στην αμυγδαλιά τον Σεπτέμβρη.
  • Να γεμίσω τις δύο τρύπες, στον 45ο και 133ο διασκελισμό μετά την τρίτη ροδιά.

Οι γείτονές μου γέλασαν πολύ βλέποντάς με να περνώ και να ξαναπερνώ, αλλά θα πρέπει μάλλον να το συνηθίσουν, δεδομένων των τεράστιων διαστάσεων που παίρνουν τα πράγματα. Κατά τα άλλα, είμαι λίγο ανήσυχος, υπήρχε εκεί και η ψυχολόγος της γειτονιάς, που με παρακολουθούσε με την άκρη του ματιού από το παράθυρό της… Χαλαρά, μου έγνεψε μάλιστα κάποια στιγμή, συμπαθέστατα… αλλά έχω και μία επιφύλαξη : εργαζόταν για χρόνια στην ψυχιατρική, έχει ακόμα «κονέ» εκεί, ποιος ξέρει, μπορεί να με κλείσουν μέσα σε λίγο, και εκεί, θα έχω μόνο δύο διαδρόμους σε σχήμα L για να τρέξω!

Πω πω, και είμαστε μόνο στην 5η μέρα καραντίνας, φαντάσου τη συνέχεια…

Προσέχετε τον εαυτό σας, όπου κι αν είστε…

Votre commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l’aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion /  Changer )

Photo Google

Vous commentez à l’aide de votre compte Google. Déconnexion /  Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l’aide de votre compte Twitter. Déconnexion /  Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l’aide de votre compte Facebook. Déconnexion /  Changer )

Connexion à %s