Οι συμπτώσεις μιας μακριάς προετοιμασίας

texte en français

Το πιο δύσκολο σε έναν αγώνα υπεραπόστασης, δεν είναι τόσο ο αγώνας αυτός καθεαυτός, όσο η προετοιμασία. Όσο μεγαλύτερος είναι ο στόχος, τόσο η προετοιμασία πρέπει να είναι σοβαρή, και πρέπει κανείς να βρει το κίνητρο για να τηρήσει το πρόγραμμά του, και να βγει για προπόνηση, όποιες κι αν είναι οι εξωτερικές συνθήκες.

Στην περίπτωσή μου, αφού γράφτηκα στον Ευχίδειο, τον 4ο μου υπερμαραθώνιο, ήδη από τον Δεκέμβρη, είχα προβλέψει 4 μήνες προετοιμασίας. Τον Γενάρη για να ανεβάσω τον όγκο της προπόνησης, κι έπειτα, από τον Φεβρουάριο μέχρι τα μέσα του Απρίλη, μίνι κύκλους από 4 κλασικές εβδομάδες, τρεις έντονες και μία πιο χαλαρή κάθε φορά. Τίποτα το επαναστατικό, αλλά μία απλή κλασική φόρμουλα που χρησιμοποιώ ήδη εδώ και κάτι χρόνια. Ωραία και ισορροπημένα όλα αυτά στη θεωρία, αλλά βέβαια δεν λαμβάνουν υπόψη τα απρόοπτα, που δεν παραλείπουν ποτέ να εμφανιστούν εκεί όπου κανείς δεν τα περιμένει.

Η αρχή της προετοιμασίας είναι ιδανική, παρά τον πιο βροχερό Ιανουάριο των τελευταίων ετών στη Ρόδο : 270 μμ νερού στη Σορωνή, το μικρό, παραθαλάσσιο χωριό μου, είναι πάρα πολλά, τα δεύτερα σε όγκο εδώ και είκοσι περίπου χρόνια που μετράω την ποσότητα της βροχής. Αυτό αντιπροσωπεύει 44% της συνολικής ετήσιας μέσης βροχόπτωσης! Λοιπόν, θα μου πείτε τι δουλειά έχουν τα βροχόμετρα σε αυτό το μπλογκ; Πολύ απλά, είναι ενδεικτικός παράγοντας της θέλησής μου να τρέξω, με βροχή ή με αέρα! Μέσα στον Ιανουάριο, 23 μέρες προπόνησης, εκ των οποίων 8 διπλές (πήγαινε-έλα από τη δουλειά): 196 χλμ τρέξιμο και 206 ποδήλατο.

Ο Φεβρουάριος επίσης ξεκίνησε ιδανικά, με έναν αγώνα- συνώνυμο της απόλαυσης, στο νότιο τμήμα του νησιού. Ένα καταπληκτικό ντεκόρ, το δάσος της Μονολίθου, για ένα μικρό τρέιλ 8.5 χιλιομέτρων. Τρίτη έκδοση, και τρίτη συμμετοχή για μένα, που τερματίζω για πρώτη φορά κάτω από το φράγμα της μίας ώρας, σε 59’45. Βρίσκομαι τώρα σε ένα πιο έντονο ρυθμό προπόνησης, 3 πήγαινε – έλα από τη δουλειά την εβδομάδα, μία προπόνηση με ποδήλατο το Σάββατο και ένα long run την Κυριακή. Συνολικά 60-70 χιλιόμετρα τρεξίματος την εβδομάδα , συν το ποδήλατο… Περίπου τα χιλιόμετρα που είχα κάνει για την προετοιμασία μου για τον μαραθώνιο τον περασμένο Νοέμβρη.

Αλλά να που εδώ μπαίνει το απρόβλεπτο, ένας πόνος στο μπροστινό μέρος του αριστερού ποδιού, που με ενοχλεί όλο και περισσότερο κατά τη διάρκεια του τρεξίματος, αλλά και σε άλλες στιγμές της ημέρας. Φοβάμαι το χειρότερο, και συμβουλεύομαι έναν ορθοπεδικό γιατρό, του οποίου η διάγνωση με καθησυχάζει μόνο κατά το ήμισυ. Μεταταρσαλγία, φλεγμονή του αρθρικού θύλακα στην κεφαλή του δεύτερου μετατάρσιου οστού. Δύσκολο να εντοπιστεί η αιτία αυτής της φλεγμονής, ελπίζω να μην φταίει η υπερβολική προπόνηση αλλά το ότι χρησιμοποιούσα τα παλιά μου παπούτσια, έτοιμα να παραδώσουν την ψυχή τους. Η ουσία είναι ότι ο γιατρός με συμβουλεύει να σταματήσω το τρέξιμο για ένα διάστημα και μου συνταγογραφεί φυσιοθεραπείες. Δύο μήνες πριν τον αγώνα, είναι κάπως αποθαρρυντικό, αλλά αποκλείεται να εγκαταλείψω, έτσι μετατρέπω τις προπονήσεις τρεξίματος σε προπονήσεις με ποδήλατο.

Όπως είναι φυσικό, όλες μου οι αναμνήσεις από το 2015, βγαίνουν πάλι στην επιφάνεια : η προετοιμασία για τον ίδιο αγώνα, τον Ευχίδειο, ένας τραυματισμός στο πόδι (τενοντίτιδα στο δεξί πόδι), φυσιοθεραπείες και εντέλει ελλιπής προετοιμασία. Όμως η προηγούμενη εμπειρία με βοηθάει, το 2015 είχα συνεχίσει να τρέχω με πόνους πριν να αναγκαστώ να σταματήσω, και, κυρίως, τότε δεν έκανα ποδήλατο, άρα είχα ξεκινήσει μετά το τραυματισμό, από πολύ χαμηλά. Τότε.

Φέτος, έχω την τύχη να συνεχίζω τις προπονήσεις μου με το ποδήλατο, όπου οι πόνοι απουσιάζουν εντελώς. Από μία μικρή προπόνηση, πέρασα σε 3 με 4 εβδομαδιαίως, αλλάζοντας διαδρομές, μία βουνό, μία κάμπος. Δύσκολο βέβαια να πει κανείς αν η μέθοδος αποβεί αποτελεσματική για μία προετοιμασία σε αγώνα υπεραπόστασης, αλλά είναι σίγουρα καλύτερη από το τίποτα, και μου επιτρέπει να κάνω υπομονή. Ήδη 3 εβδομάδες χωρίς καμία προπόνηση τρεξίματος, και δυστυχώς, υπάρχει ο κίνδυνος να γίνουν περισσότερες. Προχθές, δοκίμασα το πόδι μου για 40 λεπτά με γρήγορο περπάτημα (4χλμ) και ο πόνος καλά κρατεί! Γκρρρ!!! Χωρίς το ποδήλατο δεν μπορώ καν να φανταστώ σε τι επίπεδο θα είχε φτάσει το άγχος μου! Τώρα, μάλλον το διαχειρίζομαι σχετικά καλά, αν και δεν πρέπει να παραταθεί για πολύ η όλη κατάσταση. Ο αγώνας είναι σε μόλις δύο μήνες!

Votre commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l’aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion /  Changer )

Photo Google

Vous commentez à l’aide de votre compte Google. Déconnexion /  Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l’aide de votre compte Twitter. Déconnexion /  Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l’aide de votre compte Facebook. Déconnexion /  Changer )

Connexion à %s