Euchidios… histoire de vaincre mes vieux démons… Ευχίδειος, για να νικήσουμε τα φαντάσματα…

S’il y a une course qui m’a marqué dans le passé, c’est bien celle-ci, ma première tentative, ratée, dans le monde de l’ultra-marathon : c’était en 2015, je n’avais pour bagage que trois petits marathons athéniens, et une blessure que j’avais trop vite négligée.

Αν υπάρχει ένας αγώνας που με σημάδεψε στο παρελθόν, είναι αυτός, ο Ευχίδειος Άθλος του 2015, η πρώτη μου προσπάθεια – αποτυχημένη – στις υπεραποστάσεις. Σαν εμπειρία, συγκέντρωνα τότε μόνο τρεις μαραθώνιους Αθήνας, και ήμουν σε ανάρρωση από μια τενοντίτιδα, που είχα υποτιμήσει αρκετά.

J’avais accumulé toutes les erreurs possibles et avais été contraint à l’abandon, au km70, meurtri physiquement et moralement. Les blessures physiques ont disparu très rapidement, contrairement aux autres. J’ai mis deux ans à retrouver le chemin des longues distances, et encore deux ans de plus à songer à me représenter sur cette belle course Platées-Delphes.

Είχα κάνει τότε ένα σωρό λάθη και αναγκάστηκα να εγκαταλείψω στο 70ο χιλιόμετρο, με πολλά τραύματα, εξωτερικά και εσωτερικά. Τα σωματικά τραύματα εξαφανίστηκαν αρκετά γρήγορα, σε αντίθεση με τα άλλα. Μου πήρε δυο χρόνια να ξανατολμήσω να αγωνιστώ σε υπεραπόσταση, και άλλα δυο για να σκεφτώ να ξανατρέξω αυτόν τον ωραίο αγώνα Πλαταιές-Δελφοί.

4 années où le souvenir de cet échec a été très souvent présent dans mon esprit, mais pas du tout d’une façon négative, bien au contraire. On se construit aussi grâce à ses propres échecs, et c’est bien ce qui s’est produit dans mon cas : remise en question, définition de mes vraies priorités en ce qui concerne la course à pied… Une démarche somme toute évidente et que j’aurais dû suivre depuis longtemps. Il aura fallu cet abandon pour bousculer mes certitudes.

4 χρόνια που η ανάμνηση της αποτυχίας αυτής ήταν συχνά στο μυαλό μου, αλλά όχι με αρνητικό τρόπο, το αντίθετο. Βελτιώνεται κανείς και με τα λάθη του, και ακρίβως έτσι έγινε στην δικιά μου περίπτωση : προσωπική αμφισβήτηση, ορισμός των αληθινών μου προτεραιοτήτων σε ό,τι αφορά το τρέξιμο… κάτι τελικά πολύ προφανές που θα έπρεπε να το είχα κάνει εδώ και πολύ καιρό. Μου χρειάστηκε η αποτυχία αυτή για να ταράξω τις πεποιθήσεις μου.

Bref, cette année, mon objectif est tout simple : aller retrouver les routes de la Béotie, et découvrir – enfin – ce qui se cache après ce fameux lieu-dit de ‘Lakka’. Il paraît qu’il reste un marathon à parcourir à partir du point où j’ai rendu mon dossard en 2015, ce sera à moi de le vérifier. Pendant ces quatre mois qui me restent, je vais méditer à mes erreurs du passé, et m’entraîner, bien sûr.

Τέλος πάντων, φέτος, ο σκοπός είναι απλούστατος : να ξαναπερπατήσω στους δρόμους της Βοιωτίας, και να ανακαλύψω – επιτέλους – ό,τι είναι κρυμμένο πέρα από τους ‘Λάκκους’. Μου είπαν ότι υπάρχει ακόμα μια απόσταση ενός μαραθώνιου μετά από το σημείο όπου είχα δώσει πίσω τον αριθμό μου το 2015, θα πρέπει εγώ ο ίδιος να το διαπιστώσω. Στην διάρκεια των τεσσάρων μηνών που μου μένουν, θα συλλογίζομαι στα περασμένα μου λάθη, και θα προπονηθώ, βέβαια.

Publicités

Répondre

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion /  Changer )

Photo Google

Vous commentez à l'aide de votre compte Google. Déconnexion /  Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion /  Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion /  Changer )

Connexion à %s