Ο τρίτος μου υπερμαραθώνιος

texte en français

Τέσσερις εβδομάδες πέρασαν από τον τελευταίο μου αγώνα… τέσσερις εβδομάδες χωρίς προγραμματισμό, με αρκετές προπονήσεις με ποδήλατο ή mountain, και λίγο trail βέβαια, έτσι, για την απόλαυση… τέσσερις εβδομάδες που τις έζησα ως μία διακοπή, απαραίτητη για να αφομοιώσω αυτή την τόσο πλούσια σε συγκινήσεις εμπειρία.

Στις 14 του περασμένου Ιουλίου λοιπόν, πήρα μέρος στον τρίτο μου αγώνα υπεραπόστασης, το Κρόνιο Πέρασμα, στην καρδιά της Πελοποννήσου. Το αποφάσισα αρκετά αργά, νιώθοντας την ανάγκη να βρω καινούριο στόχο μετά τον τελευταίο μου μαραθώνιο, στη Ρόδο, τον Απρίλη. Δύο βδομαδούλες ξεκούρασης μετά τον μαραθώνιο, και ξεκίνησα σε μία μίνι προετοιμασία 9 εβδομάδων, επικεντρωμένη, βεβαίως, στην αντοχή. Πολύ απλά : ήρεμα τρεξίματα, σε ρυθμούς περίπου του μαραθώνιου, το long run σε ρυθμό Cyrano και μία εβδομαδιαία προπόνηση με ποδήλατο, για ποικιλία. Μία προετοιμασία με ηρεμία, χωρίς καμία δυσκολία, ιδανική.

Το Σάββατο πρωί, έχουμε ραντεβού στο Μεταξουργείο, στο κέντρο της Αθήνας. Περίεργη ατμόσφαιρα, αφού είναι μάλλον οι ξενύχτηδες που γεμίζουν τους δρόμους της Αθήνας αυτή την ώρα, ωστόσο είμαστε μερικές δεκάδες δρομείς που περιμένουμε το λεωφορείο να μας μεταφέρει στον Άγιο Πέτρο, στην όμορφη περιοχή της Αρκαδίας. Ευκαιρία να γνωρίσω τον Μάριο, που κάνει το ντεμπούτο του στις μεγάλες αποστάσεις.

Λίγο πριν την Τρίπολη, ο οδηγός κάνει μία στάση, για να ξεμουδιάσουμε… Επιτυχημένη επιλογή του μέρους, αφού το πάρκινγκ έχει θέα ακριβώς στο μικρό χωριό Σάγκας, γνωστό στον κόσμο της υπεραπόστασης. Παρόλο που έχουν περάσει τρία χρόνια, οι αναμνήσεις μου είναι ακόμα πολύ δυνατές, και ξαναζώ έντονα τον όμορφο αγώνα του Jean-Philippe, που είχα την τύχη να ακολουθώ ως συνοδός για το Σπάρταθλο το 2015! Το χωριό αυτό, δεν είχα την ευκαιρία να το δω εκείνη τη χρονιά, γιατί δεν ήταν στις προβλεπόμενες στάσεις για τους συνοδούς των σπαρταθλητών… Περίμενα τον Jean-Philippe στο επόμενο χωριό, τη Νεστάνη, μες στη νύχτα, αμέσως μετά το τρομακτικό βουνό, και αμέσως πριν τη βροχή… μαγικές στιγμές, αξέχαστες, που συντέλεσαν αποφασιστικά στη θέλησή μου να δοκιμάσω τις υπεραποστάσεις… Και στις μικρές ώρες του σημερινού πρωινού, όλες αυτές οι αναμνήσεις, μου επιτρέπουν να μπω πραγματικά στο πνεύμα του αγώνα.

DSCN0401-1 (Large)

Μερικές ώρες αργότερα, είμαστε πάνω από εκατό, να περιμένουμε την εκκίνηση. Όμορφη ατμόσφαιρα, πολλοί δείχνουν να γνωρίζονται μεταξύ τους, κάποιοι έχουν ήδη συμμετάσχει σε προηγούμενες χρονιές στον ίδιο αγώνα. Όσον αφορά σε μένα, απολαμβάνω όλες αυτές τις στιγμές, χωρίς ιδιαίτερο άγχος, έχω αποφασίσει να ξεκινήσω αρκετά συντηρητικά. Τα δύο πρώτα χιλιόμετρα είναι κατηφορικά, εύκολα, αλλά μετά μπαίνουμε στο πιο δύσκολο κομμάτι της διαδρομής, 16 χλμ ανηφόρας, αρκετά απότομης.

Ροκάνισα στην προπόνηση χιλιόμετρα και χιλιόμετρα ανηφόρας και μου αρέσει πολύ… Πράγματι, αυτό το κομμάτι της διαδρομής εξελίσσεται πολύ καλά: η αίσθηση που έχω είναι καλή, αν και οι παλμοί μου είναι λίγο τσιμπημένοι και όλα παίζονται εδώ, όλες οι δυσκολίες που θα συναντήσω στη συνέχεια εντοπίζονται σε αυτό το σημείο του αγώνα, που έχω την εντύπωση πως έχω υπό έλεγχο… κοιτάζοντάς το από απόσταση ένα μήνα μετά : έχω πολλές προόδους να κάνω!

CP1 : km5.7, 38′, FCm 143
CP2 : km10.6, 1h11′, FCm 156
CP3 : km14.9, 1h42′, FCm 161
CP4 : km18.9, 2h10′, FCm 162

DSCN0411 (Large)

Όμως δεν είμαστε σε προπόνηση, και στο πέρασμα στην κορυφή, μου μένουν ακόμα 50 χλμ να διανύσω… μία απόσταση που έχω τρέξει μόνο δύο φορές στο παρελθόν! Όμως αισθάνομαι καλά σε αυτό το σημείο του αγώνα και το τηλεφώνημα στους δικούς μου είναι πιο πολύ για να τις καθησυχάσω, γιατί ξέρω καλά πως δεν είναι εύκολο για εκείνες και πως ανησυχούν λιγάκι.

Η διαδρομή, φανταστική, στα πρώτα χιλιόμετρα της κατηφόρας, είμαι μόνος, οι συγκινήσεις έντονες, απολαμβάνω το δάσος, τόσο απίστευτα πλούσιο… χωρίς καμία αμφιβολία η καλύτερη στιγμή του αγώνα για μένα! Σταματάω για να δροσιστώ σε μία πηγή, χωρίς να υποψιάζομαι πως η συνέχεια θα είναι πολύ πιο δύσκολη…

DSCN0413 (Large)

Από το 25ο χλμ αρχίζω να αναρωτιέμαι, να μετανιώνω που ήρθα, να σκέφτομαι τι κάνω εδώ… Μόλις μετά από το ένα τρίτο του αγώνα, ενώ πίστευα ότι αυτές οι σκέψεις θα με έβρισκαν πολύ πιο μετά. Τώρα, αρχίζω ήδη να έχω θέμα με το στομάχι…

« Γαμώτο, 25 χιλιόμετρα μόνο, πόσες φορές έχω τρέξει τέτοιες αποστάσεις, από τώρα κιόλας αρχίζουν τα προβλήματα, και εντελώς καινούρια για μένα! Κάθε φορά θα προκύπτει και νέο πρόβλημα; »

Σταματάω την πρώτη φορά στο άλσος, χωρίς αποτέλεσμα, και σέρνομαι μέχρι το επόμενο χωριό, Βαμβάκου, ευτυχώς τα τοπία σου κόβουν την ανάσα! Πάνω στην απελπισία μου, ξεχνάω να γεμίσω το παγούρι μου, το αντιλαμβάνομαι μερικές εκατοντάδες μέτρα πιο πέρα και αρχίζω να αγχώνομαι, μου μένουν μόνο δυο-τρεις γουλιές μέχρι τον επόμενο ανεφοδιασμό. Μέχρι πότε θα κάνω αυτά τα λάθη του αρχάριου; Ευτυχώς, οι διοργανωτές προέβλεψαν παρόμοιες καταστάσεις κι έτσι, βρίσκω λίγο πιο μακριά, μπουκάλια με νερά, στη σκιά μιας ελιάς ή μιας καρυδιάς, δεν θυμάμαι…

DSCN0417 (Large)

Μερικά χιλιόμετρα αργότερα, φτάνω στο επόμενο χωριό, Βαρβίτσα, που είναι επίσης ο κεντρικός σταθμός ανεφοδιασμού… το μενού είναι απλό, μακαρόνια, αλλά μου είναι αδύνατο να καταπιώ, έστω και μια μπουκιά. Αδύνατον επίσης να εκμεταλλευτώ τις τουαλέτες στην ταβέρνα του χωριού, η εντερική μου κυκλοφορία είναι οριστικά εκτός λειτουργίας… 10 λεπτά στάση, μάλλον πολλά, αλλά δεν ήμουν μακριά από το να εγκαταλείψω οριστικά σε αυτό το σημείο.

CP5 : km24.7, 2h47′, FCm 149
CP6 : km28.2, 3h14′, FCm 155
CP7 : km33, 3h47′, FCm 151 (Vamvakou)
CP8 : km39.5, 4h39′, FCm 154 (Varvitsa)

DSCN0412 (Large)

Για 25 χιλιόμετρα ακόμα, θα… κουβαλήσω τον εαυτό μου και τη μιζέρια μου, με σκαμπανεβάσματα, αλλά κυρίως με επαναλαμβανόμενες εντερικές διαταραχές… ναυτίες, άλλες δύο στάσεις στους θάμνους, τις ανασφάλειες για αυτό που πρέπει να κάνω στον επόμενο σταθμό ανεφοδιασμού… Χάνω σχεδόν κάθε λογική και προσπαθώ να κάνω υπολογισμούς για το αν θα τερματίσω μέσα στα χρονικά όρια, ενώ, τελικά, οι χρόνοι μου είναι αρκετά σύμφωνοι με τις προβλέψεις μου. Κουτσά- στραβά συνεχίζω την πορεία μου και κρατιέμαι από αυτό που οι φίλοι μου δρομείς υπεραποστάσεων μου έχουν πει πολλές φορές, δηλαδή ότι υπάρχει πάντα κάποια στιγμή που ξανακινητοποιείσαι… Και κυρίως, υπάρχουν κάποιες μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά: η ενέργεια που αντλείς από τους άλλους, ανώνυμους δρομείς, καθένας με τον δικό του πόνο, τα χαμόγελα και η άψογη φροντίδα των εθελοντών παρά τις τόσες ώρες αναμονής, η καθησυχαστική φωνή της dream team σου στο τηλέφωνο.

CP9 : km45.6, 5h38′, FCm 145 (Karyès)
CP10 : km48.8, 6h05′, FCm 146
CP11 : km53.7, 6h41′, FCm 147
CP12 : km59.8, 7h39′, FCm 142 (Vourvoura)

DSCN0423 (Large)

Η ταχύτητα πέφτει, περπατάω, συχνά, και βρίζω τις μύγες που έχουν γίνει πολύ ενοχλητικές στο τέλος της μέρας… αλλά πλάκα-πλάκα προχωράω, και φέρνω εις πέρας το τελευταίο δύσκολο κομμάτι της διαδρομής. Μου μένουν άλλα 5 με 6 χιλιόμετρα, αλλά κατηφορικά και το χωριό του αγίου Πέτρου φαίνεται τώρα καθαρά. Θα το απολαύσω το τέλος αυτού του αγώνα, σχεδόν νομίζω ότι πετάω (το GPS θα με επαναφέρει λίγο αργότερα στην πραγματικότητα, 6’20 σε αυτό το κομμάτι!)

CP13 : km65.4, 8h29′, FCm135
Τερματισμός : 68,5 χλμ, 8 ώρες και 49

Βασιλική υποδοχή για μένα στον τερματισμό, όπως και για κάθε δρομέα : ο Παύλος, ο διοργανωτής, έχει μια καλή κουβέντα για τον καθένα μας, τον ευχαριστώ, καθώς και όλη του την ομάδα, ο αγώνα αυτός ήταν πραγματικά υπέροχος!

Όσο για μένα, με το που περνάω την γραμμή τερματισμού, φεύγω να καθίσω λίγο απόμακρα : αισθανόμουν να με πνίγει η συγκίνηση, από τον τελευταίο σταθμό τροφοδοσίας, και τα τόσο συμπαθητικά λόγια των εθελοντών που με έβλεπαν τόσο κουρασμένο… Κάνω ένα σύντομο τηλεφώνημα στη Χριστίνα, για να την καθησυχάσω, αλλά κυρίως για να τις ακούσω και τις τρείς, αλλά αδύνατον να μιλήσω. Η καρδιά μου χτυπάει σαν ταμπούρλο, ζαλίζομαι, τα πόδια μου τρέμουν, τα δάκρυα είναι έτοιμα να κυλήσουν… Ξανασκέφτομαι όλες τις δύσκολες στιγμές του αγώνα, όπου δεν απείχα πολύ από την εγκατάλειψη. Μα επιτέλους, τι είναι αυτό που μας σπρώχνει να πάμε τόσο μακριά, στα όρια ανάμεσα στην απόλαυση και την οδύνη; Και γιατί, κάθε φορά, έχουμε τόση όρεξη να το ξανακάνουμε;

DSCN0415 (Large)

Votre commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l’aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion /  Changer )

Photo Google

Vous commentez à l’aide de votre compte Google. Déconnexion /  Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l’aide de votre compte Twitter. Déconnexion /  Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l’aide de votre compte Facebook. Déconnexion /  Changer )

Connexion à %s