Στο δρόμο για την Αθήνα… 2ο βήμα

texte en français

Σύμη… το μικρό γειτονικό νησί, που προτιμούν οι τουρίστες για τις ημερήσιες εκδρομές τους, τόσο γραφικό με το λιμάνι και τα νεοκλασικά σπίτια στο Βορρά και το μοναστήρι στο Νότο. Για μένα, είναι το πλαίσιο ενός αγώνα ιδιαίτερου, αφού μου «άνοιξε την όρεξη» για τις ‘μεγάλες’ αποστάσεις. Ήταν το 2011, το πρώτο μου εικοσάρι και από τότε είμαι πιστός στο ετήσιο ραντεβού στις αρχές του Σεπτέμβρη… εκτός από το 2014, τη χρονιά που συνόδευσα την κόρη μου στο Παρίσι για να εγκατασταθεί για τις σπουδές της. Έτσι είναι ένας αγώνας που μου επιτρέπει να δω πιο καθαρά σε τι φόρμα βρίσκομαι τη δεδομένη στιγμή.

Φέτος, όπως και πέρσι, δεν προετοιμάστηκα με τον κλασικό τρόπο, αφιέρωσα το καλοκαίρι να ξαναβρώ ένα ρυθμό αρκετά έντονο, έπειτα από μία διακοπή ενός μήνα. Όπως πέρσι, έκανα εναλλάξ τρέξιμο και ποδήλατο, με 3 εβδομαδιαίες προπονήσεις τρεξίματος και 2 με 3 ποδηλασίας. Αυτό μου επέτρεψε ξανά ένα σημαντικό όγκο στις ώρες της προπόνησης, μεταξύ 6μιση και 9 ώρες εβδομαδιαίως, χωρίς τον κίνδυνο τραυματισμού ή αποκαρδίωσης.

Για το τρέξιμο η προετοιμασία για τον αγώνα των 20 χλμ της Σύμης ήταν αρκετά απλή : μία προπόνηση σε ανηφόρες (για να ετοιμαστώ για το δύσκολο προφίλ του αγώνα, με θετική υψομετρική διαφορά 560μ), 1 προπόνηση βασικής αντοχής και ένα long run (ανάμεσα σε 1.30 και 2.30 ώρες), σε διαδρομές με αρκετές ανηφόρες.

Καμία ανησυχία στο σύνολο της προετοιμασίας, μόνο που ελάφρυνα λίγο το πρόγραμμά μου την προτελευταία εβδομάδα, μετά από μία εθελοντική αιμοδοσία που με αποδυνάμωσε λίγο. 215 χλμ σε 7 εβδομάδες προετοιμασίας, αλλά και συμπληρωματικά 500 χλμ με ποδήλατο. Το εκτός προγράμματος πεντάρι που έτρεξα την προηγούμενη εβδομάδα με καθησύχασε εν μέρει κι έτσι ξεκινάω με αυτοπεποίθηση το ταξίδι προς το λιμανάκι του Πανορμίτη την Τετάρτη το πρωί.

symi1

Στο καράβι συναντώ άλλους τρεις δρομείς. Θα είμαστε λιγότεροι από τη Ρόδο φέτος, αφού ο αγώνας θα διεξαχθεί στη μέση της εβδομάδας και κάποιοι δεν κατάφεραν να αφήσουν τις υποχρεώσεις τους. Όμως, φέτος, η dream team μου είναι ξανά ενωμένη, ολόκληρη, η φοιτήτριά μας δεν έφυγε ακόμα για το Παρίσι και το μεταπτυχιακό της, η στήριξη είναι λοιπόν πλήρης!

Ξαναβρίσκω το Μιχάλη, τον ντόπιο δρομέα που έχει το ρεκόρ αγώνα, ο οποίος έρχεται να μας υποδεχτεί, ακολουθεί η εγκατάσταση στο δωμάτιο στο ψηλότερο κτίριο πάνω από το μοναστήρι και από όπου η θέα είναι καταπληκτική, η  επίσκεψη-αστραπή στο εστιατόριο όπου θα φάμε την παραδοσιακή μακαρονάδα, η μικρή σιέστα, κι έρχεται η ώρα που θα πάρουμε το λεωφορειάκι μέχρι το σημείο εκκίνησης, από το δρόμο που θα τρέξουμε σε λίγο. Τα τοπία είναι μαγευτικά, είναι πάντα σκέτη αγαλλίαση!

20170907_105126

Στη Σύμη, συγκεντρωνόμαστε στο γυμναστήριο του Βασίλη, του διοργανωτή, για να ακούσουμε τις τελευταίες συστάσεις… Τελικά είμαστε 18, και υπάρχουν μεγάλα ονόματα: ανάμεσα στους δρομείς αναγνωρίζω μία μαραθωνοδρόμο που εκπροσώπησε την Ελλάδα στο τελευταίο παγκόσμιο πρωτάθλημα, τη Ράνια Ρεμπούλη! Τελικά, στις 17.30, μετά από ένα σύντομο ζέσταμα, δίνεται η εκκίνηση και φεύγουμε γρήγορα : στα πρώτα 300 μέτρα (το μόνο επίπεδο κομμάτι της διαδρομής) σκορπιζόμαστε. Στην αρχή της ανηφόρας, της περίφημης ανηφόρας των 8 χιλιομέτρων, βρίσκομαι στη 12η θέση και υιοθετώ τον προσωπικό μου ρυθμό. 6η συμμετοχή για μένα, γνωρίζω τη διαδρομή απέξω κι ανακατωτά και ξέρω πως οπωσδήποτε πρέπει να κρατήσω δυνάμεις για το 2ο μέρος του αγώνα.

Δεν είχα συγκεκριμένες φιλοδοξίες στην αρχή του αγώνα, παρά μόνο να τον ευχαριστηθώ… Αλλά παρόλα αυτά είχα μελετήσει τους χρόνους μου στον αγώνα του 2013, τη χρονιά που έκανα τον καλύτερό μου χρόνο. Φέτος οι συνθήκες είναι ιδανικές : όχι πολύ ψηλές θερμοκρασίες, αέρας κάποιες φορές αντίθετος, αλλά τελικά ευχάριστος στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής… Οπότε, γιατί όχι;

Οι πρώτοι μου ενδιάμεσοι χρόνοι είναι ενθαρρυντικοί, πολύ κοντά στο ρεκόρ μου. Τα ποσοστά στις ανηφόρες είναι ανεβασμένα (κοντά στο 12% σε κάποια σημεία), αλλά η αίσθηση που έχω είναι τέλεια. Προσπερνώ ένα συναθλητή και βάζω στόχο έναν άλλο, μερικές δεκάδες μέτρα μπροστά… Θα έχουμε μάλιστα τον ίδιο ρυθμό σε ένα μεγάλο μέρος του αγώνα.

Στο πέρασμα στο ψηλότερο σημείο ξέρω πως το δύσκολο κομμάτι έχει τελειώσει. Κέρδισα πολύτιμα δευτερόλεπτα στο 2ο μέρος της ανηφόρας και συνειδητοποιώ πως το ρεκόρ είναι εφικτό να γίνει… Ο αέρας, αρκετά δυνατός όταν διασχίζουμε το οροπέδιο, είναι τελικά πιο συχνά σύμμαχος, τα σημεία που τον έχουμε απέναντι είναι σπάνια, ευτυχώς!

20170907_105350

Στην αρχή της κατηφόρας, αυξάνεται ο ρυθμός και πιάνω τον Νώντα, το δρομέα που ήταν μπροστά μου. Θα τρέξουμε τα επόμενα 1 ή 2 χιλιόμετρα μαζί, είναι εντυπωσιακός, είναι ο πρώτος του αγώνας πάνω από 10 χλμ και κράτησε ένα ομαλό ρυθμό σε όλη την ανηφόρα! Μου μιλάει για το στόχο του, να τελειώσει κάτω από τις 2 ώρες και του λέω ότι το έχει χαλαρά, αν διαχειριστεί καλά την κατηφόρα ( θα κάνει  χρόνο 1.54 νομίζω). Για μένα είναι η στιγμή να τα δώσω όλα, στην ατελείωτη κατηφόρα, με τις 14 στροφές ‘φουρκέτες’. Στο σημείο αυτό θα ακολουθήσω ένα μέσο ρυθμό 4΄30 το χιλιόμετρο, τα γόνατά μου με κάνουν να καταλάβω πως θα ήταν καλύτερα να επιβραδύνω, αλλά αποκλείεται, εδώ παίζεται το ρεκόρ.

Φτάνοντας κάτω, μένουν ακόμα 2.5 χλμ, οι χρόνοι μου είναι κοντά σε αυτούς του 2013, αισθάνομαι ότι μπορώ να το κάνω. Αντιστέκομαι στη διάθεση να κόψω ρυθμό στην τελευταία μικρή ανηφόρα και κρατιέμαι από την ιδέα ότι η dream team μου με περιμένει στον Πανορμίτη. Μια τελευταία προσπάθεια στην τελευταία κατηφόρα και η τελική ευθεία του τερματισμού και κόβω το νήμα με χρόνο 1.48.55, δηλαδή 18 δευτερόλεπτα λιγότερα από το 2013!!! Για το σύνολο του αγώνα ήταν μια όμορφη χρονιά, απόλυτο ρεκόρ από το Μιχάλη (1.20!!!), 5 δρομείς κάτω από 1.35… και είμαι δέκατος.

Screenshot 2017-09-10 12.37.32

Μεγάλη προσωπική ικανοποίηση λοιπόν, κυρίως γιατί ο πρώτος μου στόχος επιτεύχθηκε: νομίζω ότι ποτέ άλλοτε δεν ευχαριστήθηκα τόσο έναν αγώνα. Οι κλιματικές συνθήκες τέλειες, η διαχείριση της προσπάθειάς μου άψογη (είχα αποφασίσει να μην βλέπω τους καρδιακούς παλμούς κατά τη διάρκεια του αγώνα και να ελέγχω μόνο το χρόνο και το ρυθμό του αγώνα), δύσκολο να τα πάω καλύτερα από δω και στο εξής!

Τώρα όμως, πρέπει να επικεντρωθώ στους βραχυπρόθεσμους στόχους, είμαι στο μέσο της προετοιμασίας για το μαραθώνιο της Αθήνας και τα αποτελέσματά μου είναι αρκετά ενθαρρυντικά…

  • 30 Αυγούστου : 5 χλμ στη Τάφρο – 24’08 » PB
  • 6 Σεπτέμβρη : 20 χλμ στη Σύμη – 1h48’55 » PB
  • 1 Οκτώβρη : 10 χλμ στη Ρόδο
  • 12 Νοέμβρη : μαραθώνιος στην Αθήνα!!!

Οπότε… συνεχίζεται!

Publicités

Laisser un commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion /  Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion /  Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion /  Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion /  Changer )

Connexion à %s