Αθήνα… Τρίτη εμπειρία !

texte en français

Ήταν η τρίτη μου συμμετοχή στον κλασσικό μαραθώνιο της Αθήνας. Γιατί ένας μαραθώνιος στην ελληνική πρωτεύουσα, είναι πιο πρακτικός για εμένα που ζω στην Ελλάδα. Γιατί δεν ήμουν εντελώς ευχαριστημένος με τις δυο πρώτες εμπειρίες, που είχα υποφέρει αρκετά. Και κυρίως γιατί εκεί στην Αθήνα, είναι ο κλασσικός αγώνας, ασύγκριτος, και πάρα τις δυσκολίες λόγω της απαιτητικής διαδρομής του, τον δοκιμάζουμε, ξανά και ξανά.

Έτσι λοιπόν, από τον Μάιο, είχα συμπληρώσει την εγγραφή μου, και ο μαραθώνιος είχε αμέσως ξαναβρεί την πρώτη θέση στο ετήσιο μου πρόγραμμα, ο κύριος στόχος του 2014, όπως το 2013, όπως και το 2012.

Για να προετοιμαστώ για τον αγώνα αυτό, είχα φέτος μια αρκετά μικρή περίοδο. Διαλέγω έτσι ένα σχέδιο προετοιμασίας για 8 εβδομάδες, που βρίσκω στο ίντερνετ, από ένα γνωστό Γάλλο προπονητή, τον Gérard Martin… Παρακολουθώ σχεδόν κατά γράμμα το σχέδιο αυτό μέχρι τέλος, είναι πολύ καλά ισορροπημένο, και να με στην Αθήνα με τις καλύτερες προσδοκίες, ελπίζοντας να σπάσω το δικό μου ατομικό ρεκόρ του 2013, 4h11’04.

Από την άφιξη μου στην πρωτεύουσα, περνάω κατευθείαν στην έκθεση του μαραθώνιου στο Νέο Φάληρο, για να παραλάβω τον αριθμό μου, και να μπω σιγά-σιγά στο κλίμα. Βρίσκω εκεί τον φίλο μου τον Παντελή, που ακολούθησε το ίδιο σχέδιο προετοιμασίας, για έναν στόχο λίγο πιο γρήγορο. Παραδοσιακές φωτογραφίες, συνάντηση με κάποιους φίλους συναθλητές. Ο καιρός μας φοβίζει λίγο, θα έχουμε και μια έντονη καταιγίδα το απόγευμα στην Αθήνα.

blog1

Ήρθε επιτέλους αυτή η Κυριακή που περιμένω τόσο καιρό… Πριν καν χτυπήσει το ρολόι, σηκώνομαι στις πέντε και μισή. Ντους, πρωινό, τα πράγματα κυλούν τελετουργικά. Η Χριστίνα και η ξαδέρφη της με συνοδεύουν μέχρι το Σύνταγμα, γεμάτο με κόσμο ως συνήθως. Συναντώ εκεί μερικούς δρομείς από την Ρόδο, θα πάμε μέχρι τον Μαραθώνα παρέα… ΝΑΙ !!! Σήμερα θα συμμετάσχω στον κλασσικό μαραθώνιο, στον αυθεντικό, στον αγώνα που έχουν αντιγράψει σ’ όλο τον πλανήτη !

blog2

Στην αφετηρία, είμαστε περίπου 13,000 δρομείς φέτος, ρεκόρ αγώνα. Είμαι συγκεντρωμένος, αλλά αποφασισμένος να απολαύσω όλες τις στιγμές του αγώνα, χωρίς να αγχωθώ υπερβολικά για τον χρόνο μου, αν και βέβαια είναι σημαντικό για εμένα. Ο καιρός έχει αλλάξει τελείως, εξαφανίστηκαν τα σύννεφα, και όντως, θα υποφέρουμε από την ζέστη σ’ όλη την διαδρομή… Ε, με τον αναβρασμό που επικρατεί στα σταντ που δίνουμε τα πράγματά μας, ξεχνάω να κρατήσω το καπέλο μου, το ωραίο με τα χρώματα της Λωρραίνης… θα κάνει μόνο του τα 42 χιλιόμετρα, στην τσάντα μου… πολύ έξυπνο εκ μέρος μου !!!

blog3

Τέλος πάντων… Εκκίνηση στις 9:07, δηλαδή εφτά λεπτά μετά από τους καλούς. Με τον Παντελή, είμαστε στο ίδιο μπλοκ, το 4ο, θα κάνουμε το ζέσταμα μαζί, στα πρώτα μέτρα, και μετά αρχίζει και εξαφανίζεται μπροστά. Ακολουθώ τον ρυθμό που είχα προβλέψει, κοντά στα 5’30 με 5’35 το χιλιόμετρο μέχρι το 10ο χιλιόμετρο… Το πέρασμά μου εκεί, 56 λεπτά.

blog4

Τότε, γνωρίζω ότι τα δύσκολα ξεκινάνε. Η ανηφόρα προς το 31ο χιλιόμετρο αρχίζει, δεν είναι πολύ έντονη, μεταξύ 1 και 3 τοις εκατό η κλίση της, κατά μέσο όρο, αλλά για 20 χιλιόμετρα! Το σχέδιο, να μην κάψω όλες τις δυνάμεις μου σ’ αυτήν την ανηφόρα, και να αρχίσω την κατηφόρα σε καλύτερη κατάσταση σε σχέση με τις προηγούμενες φορές. Προσοχή, μειώνω τον ρυθμό, σύμφωνα με την κλίση, και βρίσκω μια ταχύτητα μεταξύ 5’40 και 6’00 το χιλιόμετρο. Αποτέλεσμα, το πέρασμά μου στον ημιμαραθώνιο είναι πιο αργό σε σχέση με τις περσινές χρονιές, 2h00’16 !

Δεν με πιάνει όμως πανικός, ήταν στις προβλέψεις μου : όλες οι συμβουλές που είχα ακούσει από τους έμπειρους φίλους μου με είχαν προετοιμάσει για ένα αργό πέρασμα εκεί. Συνεχίζω έτσι στο ίδιο ρυθμό, ο οποίος μειώνεται ακόμα όταν αρχίζουν τα πιο δύσκολα σημεία της διαδρομής. 6’24 στο 25ο χιλιόμετρο (το αργότερό μου σ’ όλη την διαδρομή) και οι παλμοί εκεί ανεβαίνουν ταυτόχρονα με το υψόμετρο (167 παλμοί ανά λεπτό, δηλαδή 90% των μέγιστων παλμών μου, από το 26ο χιλιόμετρο). Αυτό το κομμάτι δεν είναι καθόλου εύκολο. Ευτυχώς, οι θεατές είναι όσο προχωράμε όλο και πιο πολλοί, και μας βοηθάνε πολύ, κυρίως τα παιδιά δεξιά και αριστερά από τον δρόμο. Ακούω και μια φορά Alain… ευχαριστώ το παιδάκι αυτό που κατάφερε να διαβάσει το όνομά μου πάνω στην φανέλα μου, και το είπε και με καλή προφορά… μου έδωσε τότε πολύ κουράγιο! Πέρασμα στο 30ο σε λίγο λιγότερο από 2 ώρες και 55 λεπτά.

Μου μένει ακόμα μια τελευταία ανηφόρα, το τούνελ του 31ου χιλιόμετρου. Αντίθετα με τις προηγούμενες χρονιές, δεν περπατάω, ενθαρρύνω μάλιστα ένα συναθλητή μου που δυσκολεύεται. Ο αρχικός σκοπός, στην αρχή της κατηφόρας, ήταν να ανοίξω τον ρυθμό μου. Προσπαθώ, νιώθω όντως ότι πάω πολύ καλύτερα σε σχέση με πέρυσι, αλλά αδύνατον να κατεβάσω το ρυθμό κάτω από τα 5’40. Υπολογίζω γρήγορα, καταλαβαίνω ότι δεν θα μου είναι δυνατόν να τερματίσω κάτω από τις τέσσερεις ώρες. Από το 35ο χιλιόμετρο, αποφασίζω να συγκεντρωθώ στους δυο άλλους μου αρχικούς στόχους : να κατεβάσω το ατομικό ρεκόρ, και να απολαύσω την διαδρομή. Τρέχω έτσι τα τελευταία χιλιόμετρα, σκεπτόμενος την γυναίκα μου και την κόρη μου που με περιμένουν στο τερματισμό, και ελέγχοντας τον ρυθμό μου κοντά στα 6’00-6’05 το χιλιόμετρο. Προσπαθώ να μην σκεφτώ καθόλου τους πόνους στα πόδια μου.

coureur verre 1

Επιτέλους, φθάνω στο σημείο που όλοι περιμένουμε τόσο πολύ : την τελευταία στροφή και την οδό Ηρώδου του Αττικού. Πολύς κόσμος, όπως πάντα, 500-600 μέτρα, και στο τέλος, το στάδιο Καλλιμάρμαρο που μας περιμένει… Μια μεγάλη συγκίνηση, τα μάτια δακρύζουν, η είσοδος σ’ αυτό το ναό του αθλητισμού είναι μαγική. Το στάδιο είναι ακόμα αρκετά γεμάτο, ας έχουν περάσει ήδη σχεδόν 2 ώρες από την άφιξη του μεγάλου νικητή (που φέτος έσβησε το ρεκόρ του 2004). Αυτή τη στιγμή, έτσι και αλλιώς, ο χρόνος μου δεν με ενδιαφέρει… Το σημαντικό βρίσκεται εδώ, στα διακόσια μέτρα μέσα στο στάδιο, θα τα γιορτάσω μέχρι το τελευταίο μέτρο, προσπαθώντας να αντικρίσω τις δυο αγαπημένες υποστηρίκτριές μου. Δεν τις βρίσκω τελικά μέσα στο πλήθος, αλλά είναι παρούσες, στην καρδιά μου και στην ψυχή μου, παρέα με την τρίτη, την παριζιάνα… και διασχίζω, για εκείνες τις τρεις, την γραμμή τερματισμού !

arrivee6

4h09’05… πολύ πάνω από τις 4 ώρες που είχα ονειρευτεί… αλλά δυο λεπτά κάτω από τον περσινό χρόνο. Είναι έτσι το καινούργιο μου ατομικό ρεκόρ, σε αυτήν την ωραιότατη απόσταση. Κυρίως, νιώθω ότι χειρίστηκα πολύ καλύτερα τις δυσκολίες του αγώνα, αν και έχω ακόμα πολλά να βελτιώσω. Ο δεύτερος ημιμαραθώνιος ήταν ακόμα πολύ πιο αργός από τον πρώτο (+8’49), αλλά φέτος, δεν ένιωσα την αδυναμία των προηγούμενων εμπειριών.

comparatif allures

Λίγες μέρες μετά, ανυπομονώ να ξανατρέξω έναν μαραθώνιο. Αυτή τη φορά, θα είναι στην πρωτεύουσα της άλλης χώρας μου, στο Παρίσι, τον Απρίλιο. Η διαδρομή φαίνεται πιο εύκολη, ίσως θα υπάρχει η ευκαιρία να σπάσω το φράγμα των 4ων ωρών… Αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία…

inscription-MIP15-4064394

Publicités

Laisser un commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion /  Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion /  Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion /  Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion /  Changer )

Connexion à %s