Το αλφαβητάριο του τρεξίματος… ή τι είναι για μένα αυτό το άθλημα;

texte en français

Α… σαν Άγιο Σουλά λογικά στην πρώτη θέση, εκεί που πρέπει να είναι. Αυτό το μέρος, είναι για μένα σαν μια παιδική χαρά… Εδώ πραγματοποιώ τουλάχιστον τις μισές προπονήσεις μου : στο δάσος, υπάρχουν δεκάδες χωματόδρομοι, ανηφόρες με διαφορετικές κλίσεις για να δώσεις χρώματα στις προπονήσεις… ή δίπλα στο ποταμό Πλατύ, για τα πιο χαλαρά τρεξίματα. Έχουμε και δυο πίστες αθλητισμού πολύ κοντά, για τις ασκήσεις ταχύτητας : η μια ολοκαίνουργια, κλασσική, των 400 μέτρων, στο Στάδιο Ι. Πρώτου, σε ένα καταπληκτικό περιβάλλον, η άλλη μέσα στο δάσος (ο παλιός ιππόδρομος), η αγαπημένη μου, αν και είναι πολύ, μα πολύ ανώμαλη !

20131208_100951

Αλλά Α και σαν… Αντοχή Ε ναι, το απαραίτητο χαρακτηριστικό που πρέπει να δουλέψεις για να σημειώσεις προόδους σε μεγάλες αποστάσεις… Όπως πολλοί άλλοι, άρχισα το τρέξιμο με ρυθμούς υπερβολικούς, θέλοντας σε κάθε προπόνηση να πάω πιο γρήγορα και από την προηγούμενη, να σπάσω κάθε φορά το ατομικό ρεκόρ σε κάθε διαδρομή που χρησιμοποιούσα. Είναι όμως ο καλύτερος τρόπος για να μην βελτιωθείς, ή ακόμα και να πας πίσω. Τώρα ακολουθώ στις περισσότερες προπονήσεις μου ένα ρυθμό πολύ πιο αργό, ελέγχοντας τους καρδιακούς μου παλμούς… Τρέχω τον περισσότερο χρόνο σε χαλαρό ρυθμό, με χαμηλή καρδιακή συχνότητα. ‘Να τρέχεις αργά για να σημειώσεις προόδους’ ακούγεται στην αρχή παράδοξο αλλά είναι απόλυτα σωστό !

Β σαν…

Γ σαν…

Δ σαν…

Ε σαν… Εθελοντής Πώς θα υπήρχε αγώνας, χωρίς τους εθελοντές; Χωρίς αυτούς, δεν θα μπορούσαμε να ζούμε το πάθος μας… Όταν όμως το σκέφτεσαι, είναι όντως εντυπωσιακό : δυο κόσμοι που ίσα ίσα συναντιούνται, μερικούς από τους εθελοντές, τους βλέπουμε μόνο μερικά δευτερόλεπτα, όταν πιάνουμε το μπουκάλι που μας προσφέρουν, όταν αφήνουμε την τσάντα μας με τα ρούχα μας, ή όταν μπαίνουμε στο block της εκκίνησης. Στο Μαραθώνιο της Αθήνας, ενώ μας παίρνουν πρωί-πρωί προς το σημείο της αφετηρίας με λεωφορείο, και κάνουμε ανάποδα την διαδρομή που θα μας ταλαιπωρήσει σε κάποιες ώρες, οι εθελοντές έχουν ήδη αρχίσει να ετοιμάσουν τα τραπέζια στα οποία θα μπορούμε ύστερα να βρούμε τα απαραίτητα τρόφιμα… Τότε, η επαφή θα είναι της μιας στιγμής, με ένα βλέμμα και ένα ευχαριστώ, με ένα χαμόγελο και μια ενθάρρυνση.

Ζ σαν…

Η σαν…

Θ σαν…

Ι σαν…

Κ σαν…

Λ σαν… ΛουΗ Λου είναι ένα μικρό κοριτσάκι που της αρέσει πολύ ο αθλητισμός. Πάσχει όμως από μια σοβαρή ασθένεια. Για να την υποστηρίζει στην καταπολέμηση της ασθένειας αυτής, ο μπαμπάς της δημιουργήσε ένα παραμύθι, με σκοπό να ταξιδέψει η μικρή Λου μέχρι το φεγγάρι ! Ζήτησε από δρομείς και κολυμβητές να δώσουν σε μια σελίδα Facebook τα χιλιόμετρα τους, μαζί με φωτογραφίες από τοπία, ζώα κλπ… που δημιουργούν για την μικρή Λου ένα μικρό παραθυράκι μέσα στη νοσοκομειακή της ζωή. Καθημερινά, αρθροίζονται τα χιλιόμετρα, και σήμερα (τέλος Σεπτεμβρίου) φθάσαμε στα 2.500.000 : φθάσαμε στο φεγγάρι, κάναμε αρκετές φορές το γύρο του, και επιστρέφουμε προς την γη. Είμαστε μια οικογένεια 5000 δρομέων, που τρέχουμε για το μικρό μας coach. Είμαι πολύ περήφανος που ανήκω εκεί, και ομολογώ ότι το να σκέφτεσαι την μικρή Λου είναι πηγή κίνητρου, στις σκληρές στιγμές των προπονήσεων ή αγώνων.

10433156_10203015326638710_5204519558269683575_n

Μ σαν… Μαραθώνιος, φυσικά ! Ο πρώτος μου μεγάλος στόχος, μόλις είχα αρχίσει το τρέξιμο, ήταν αυτό, να συμμετάσχω σε αυτόν τον μυθικό αγώνα που ενώνει την πεδιάδα του Μαραθώνα με την Αθήνα ! Ήδη, αυτή η απόσταση των 42195 μέτρων τρελαίνει όλο τον πλανήτη (πόσοι μαραθώνιοι υπάρχουν στο κόσμο; ), μα και να το τρέξεις στην κλασσική διαδρομή, είναι ασύγκριτο, και δημιουργεί στον δρομέα μια πλούσια παλέτα συναισθημάτων. Πέρα από την ιστορική όψη, υπάρχει στον Μαραθώνιο μια δυνατή προκλητική όψη : ξεκινάς για μια ασυνήθιστη απόσταση, την οποία βέβαια δεν την έχεις τρέξει στην προετοιμασία… και στην οποία δεν μπορείς να αγωνίζεσαι συχνά, τουλάχιστον σε ότι με αφορά. Έτσι, για εμένα, είναι όντως η ολοκλήρωση μιας σαιζόν προετοιμασίας, είναι ο αγώνας που θα μετρήσω τις προόδους μου, και που θα φανούν οι ελλείψεις μου…

42

Ν σαν…

Ξ σαν…

Ο σαν… Οικογένεια Γιατί εκείνη εξασφαλίζει την ισορροπία μου, τόσο σαν δρομέα, όσο πιο γενικά στην ζωή μου. Για το τρέξιμο, μπορεί η προσπάθεια να είναι ατομική, η οικογενειακή στήριξη όμως είναι θεμελιώδης για να πετύχω τους στόχους μου. Προγραμματισμός, οργάνωση στην καθημερινότητα, υποστήριξη την ημέρα του αγώνα, η δικιά μου dream-team μου είναι απαραίτητη. Με ενθαρρύνει πάντα όταν πρέπει να ορίσω καινούργιο στόχο, αποδέχεται τις υποχρεώσεις που φέρνει πότε πότε το πρόγραμμα μου, και δηλώνει πάντα παρούσα στις αφετηρίες. Με ακολουθεί επίσης στις προπονήσεις και στους αγώνες, μέσα στις σκέψεις μου, ανεκτίμητη στήριξη !

Π σαν… Παλμοί. Η παράμετρος ελέγχου της προσπάθειας. Τέρμα για μένα οι επιστημονικοί υπολογισμοί της ταχύτητας τρεξίματος σε μια συγκεκριμένη απόσταση, μου φαίνονται πολύ αβέβαιοι γιατί τους επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό πολλές εξωτερικές παράμετροι : θερμοκρασία, άνεμος, προφίλ της διαδρομής, φυσική κατάσταση της ημέρας, και πολλά άλλα. Εμπιστεύομαι τώρα αποκλειστικά τους καρδιακούς μου παλμούς : βάσει με τον μέγιστο καρδιακό μου ρυθμό (τον οποίο μέτρησα με ένα τεστ στην προπόνηση, και όχι θεωρητικά), οργανώνω τις προπονήσεις μου σύμφωνα με τις τρεις γνωστές σκάλες παλμών. Κάτω από των 80% των μεγίστων παλμών (το χαλαρό), μεταξύ 80 και 90% (αντοχή) και πάνω από 90% (δύναμη)

Αλλά Π και σαν… Προφήτης Ηλίας Το βουνό της περιοχής μου, λίγα χιλιόμετρα πάνω από το χωριό… Ιδανικό τοπίο για τις πιο δύσκολες προπονήσεις : ανηφόρες, ποικιλία στις επιφάνειες, από την άσφαλτο και τους καλούς χωματόδρομους, μέχρι και τα μονοπάτια στα οποία κυκλοφορούν μόνο οι κατσίκες… Αυτό το μέρος διαθέτει τα πάντα, έτσι ώστε να ποικίλει και η ευχαρίστηση. Επίσης, το δάσος καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του βουνού, και μπορείς έτσι να τρέχεις και το καλοκαίρι, στην σκιά των πεύκων και των κυπαρισσιών, ενώ αλλού οι θερμοκρασίες είναι στα ύψη. Τα τοπία είναι εξαιρετικά, με καταπληκτικές θέες προς όλο το νησί, και βόριο-δυτικά προς την Σύμη και την Τουρκία.
Ρ σαν…

Σ σαν… Σύμη ! Το γειτονικό μας νησί, ακριβώς απέναντι από το σπίτι μας… Εκεί, κάθε χρόνο, αρχές Σεπτεμβρίου, πάμε να τρέξουμε ένα ημιμαραθώνιο μεταξύ του λιμανιού της Σύμης και του μοναστηριού του Πανορμίτη… Ο αγαπημένος μου αγώνας ! Φανταστείτε : διασχίζουμε αυτό το μικρό νησί από το Βορρά προς το Νότο, σε ένα δρόμο με καταπληκτική θέα… 8 χιλιόμετρα ανηφορικά, μα πολύ αναφορικά, με μια κλίση που αγγίζει τα 10%, μετά έχουμε κάτι σαμαράκια, και αρχίζουμε μια σπουδαία κατηφόρα, με κάτι στροφές που θα ζηλεύανε και οι Άλπεις μας οι γαλλικές… Ο τερματισμός βρίσκεται ακόμα λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά, σε ένα ομορφότατο μοναστήρι. Κάθε άφιξη τονίζεται με τις καμπάνες, θυμάμαι  ακόμα την πρώτη χρονιά που συμμετείχα, είχα ακούσει τις καμπάνες (για τον φίλο μου τον Γιώργο) ενώ ήμουν ακόμα πολύ ψηλά, πριν ακόμα φτάσω στην πρώτη στροφή ! Ένας μοναδικός αγώνας, αλλά και για μοναχικούς δρομείς, ο αριθμός συμμετέχοντες είναι περιορισμένοι (10 την πρώτη χρόνια που ήρθα, το 2011, 21 φέτος)… είμαστε μόνοι μας, μόλις αρχίζουν τα πρώτα μέτρα της ανηφόρας, ο καθένας ακολουθεί το ρυθμό του ! Τα μόνα άτομα που συναντούμε είναι τα παιδιά από το συμιακό στίβο, που μας περιμένουν και μας προσφέρουν τον απαραίτητο ανεφοδιασμό σ’ όλη την διαδρομή… και τον φίλο μας τον Βασίλη, τον προπονητή τους και διοργανωτή, που με την μοτοσικλέτα του, τα επιβλέπει όλα… Η ελληνική φιλοξενία, η οποία υπάρχει ακόμα σ’ αυτά τα μικρά νησιά !

bilan 5

Αλλά Σ και σαν…  Σπάρταθλον Ένας μύθος ! Ο Αγώνας ! Είμαστε περίπου το 490 πχ, η Αθήνα έχει να αντιμετωπίσει του εχθρούς από την Ασία, κοντά στα παραλιακά του Μαραθώνα… Οι Αθηναίοι στέλνουν ένα αγγελιοφόρο, τον Φειδιππίδη, στη Σπάρτη, και ζητάνε βοήθεια σ’ αυτή την σπουδαία μάχη… Αυτός διασχίζει την απόσταση με τα πόδια, και φτάνει στην πελοποννησιακή πόλη την επόμενη μέρα… 247 μόλις χιλιόμετρα ! Ο ίδιος ο Ηρόδοτος μας το περιγράφει… Μπα ! 2500 χρόνια μετά, υπάρχουν ακόμα, κάθε χρόνο, περίπου 350 τρελοί από όλες τις ηπείρους που ακολουθούν τα βήματα του Φειδιππίδη ! Αφετηρία από την Ακρόπολη, μια αυγή τέλη Σεπτεμβρίου, άφιξη στα πόδια του αγάλματος του Λεωνίδα, σ’ αυτήν την πόλη της Σπάρτης, 250 χιλιόμετρα από την Αθήνα, αλλά και σε περιορισμένο χρόνο, στις 36 ώρες !!! Ένας από τους πιο απαιτητικούς αγώνες στο κόσμο, αλλά τι αγώνας… Το είπαμε, είμαι μακριά, μα πολύ μακριά από το να πληρώ τις προϋποθέσεις για να με φανταστώ να δηλώνω συμμετοχή σ’ αυτόν τον αγώνα, αλλά είναι ο έσχατος αγώνας, αυτός που ονειρεύομαι να τρέξω μια μέρα… ένας αγώνας που ενώνει το ξεπέρασμα του εαυτού μας και την συνάντηση με την ιστορία της Ελλάδος…

Τ σαν… Ταπεινότητα Ένα χαρακτηριστικό που οφείλει να δείξει ένας δρομέας. Είναι πάντα εντυπωσιακό να ακούω αυτούς τους δρομείς που για εμένα μοιάζουν με εξωγήινους, που έχουν συμμετάσχει σε απρόσιτους αγώνες : ο λόγος τους, σχεδόν πάντα, και ενώ έχουν αποδείξει μεγάλες προσωπικές νίκες, ξεχειλίζει από ταπεινότητα. Και όντως, έτσι είναι, άσχετα τι επίπεδο έχεις σε αυτό το άθλημα, πρέπει πάντα να δουλέψεις σκληρά, και να σέβεσαι κάθε αγώνα, χωρίς να νομίζεις ότι θα σου είναι εύκολο… Γιατί κάθε αγώνας κρύβει τις εκπλήξεις του, εκεί που δεν τις περιμένεις. Και δεν ξεχνώ ποτέ, όταν τρέχω και υποφέρω για το hobby μου, ότι άλλοι, μέσα στην καθημερινότητα τους, έχουν άλλους αγώνες να δώσουν, πιο δύσκολους, πιο οδυνηρούς, πιο ζωτικούς…

Υ σαν…

Φ σαν… Φύση Γιατί για εμένα, οι καλύτερες προπονήσεις είναι αυτές που κάνω μέσα στην φύση. Άσχετα με την ταχύτητα, τον ρυθμό, τον σχεδιασμό, αυτό που μετράει είναι οι αισθήσεις όταν τρέχω… Προτιμώ να σταματήσω μέσα στην προσπάθειά μου, για να απολαύσω ένα τοπίο, ή να ακούσω το τραγούδι των τζιτζίκων το καλοκαίρι… Το πρώτο κίνητρο, είναι να ευχαριστιέμαι σε αυτήν την δραστηριότητα, και η ευχαρίστηση αυτή, βασίζεται και στη (επαν)ανακάλυψη τοπίων… Ε, δεν είναι τυχαίο, από την προετοιμασία του 2ου μου μαραθώνιου, οι προπονήσεις εντός σταδίου έχουν μηδενιστεί…

Χ σαν… Χιλιόμετρα Ε ναι, δεν υπάρχει μυστικό, για να πετύχεις τους στόχους σου, όταν μιλάμε για αγώνες αντοχής, πρέπει να συγκεντρώσεις χιλιόμετρα : να αυξήσεις τις αποστάσεις, να πας πάντα πιο μακριά, ή να πολλαπλασιάσεις τις προπονήσεις… Αλλά όχι οπωσδήποτε : πάντα προσεκτικά, λίγο λίγο, και κυρίως ακούγοντας τα μηνύματα που σου στέλνει το κορμί σου.

Ψ σαν…

Ω σαν…

Publicités

Laisser un commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion /  Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion /  Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion /  Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion /  Changer )

w

Connexion à %s